نوشته‌ها

صادرات اسباب بازی شهری

سلام دوستان. من نظام پرور، مدیر توسعه کسب و کار و مشاور امور صادراتی گروه شرکت­های آراد هستم. در این فایل صوتی می­خواهم در مورد انتخاب محصول و صادرات محصولی صحبت کنم که شاید کمتر به آن توجه می­کنید.

بعضی از محصولات هست که در کشور ما تولید می­شود و تولید کننده­های خوبی هم داریم که در این زمینه کار می­کنند و ظرفیت­های خیلی خوبی هم دارد. یعنی شما اگر در مورد یک کالا می­خواهید فکر کنید که چطور می­شود بازارهای خوبی برای این کالا پیدا کرد باید مقداری به بازارهای عقب­تر نگاه کنید. بازارهایی که از چشم دیگران غافل مانده و می­توانید فرصت­های خوبی در این بازارها برای خودتان بدست بیاورید. لوازم شهربازی یکی از این وسایل است، یعنی تجهیزات شهربازی، هر مدلی که فرض کنید قابلیت فروش و صادرات را دارد تا تاب و سرسره­های پلاستیکی که در شهرها استفاده می­شود و این لزوم توسعه شهری و صنعتی شدن شهرها است. همین طور که می­دانیم اکثر کشورهای همسایه ما به خاطر بحث­های جنگ و بحث­های خرابی که داشتند در حال حاضر در حال توسعه و بازسازی شهر خودشان هستند و این زیر ساخت­های تفریحی و زیر ساخت­های شهری جزو نیازهای عمومی هر منطقه هست پس تقاضای خرید آن وجود دارد.

اولویت اصلی ما در این دستگاه­ها کشورهای همسایه ما هستند که بسیار تقاضای بالایی دارند یعنی حجم تقاضاهایی که در این کشورها  هست خیلی بالاست. حالا چطور این تقاضاها زیاد می­شود؟ با توجه به این که این کشورها در حال توسعه هستند کشورهای خارجی زیادی به کشورهایی مثل عراق، سوریه و امثال اینها تسهیلات، امتیازات یا کمک­های بلاعوضی می­دهند که در قبال آن باید در توسعه خدمات شهری یا خدمات رفاهی آن منطقه فعالیتی بشود. یکی از زیر ساخت­های مهم آن اسباب بازی­های شهری و تفریحی است. پس این یک درآمد بسیار بسیار بالا و بودجه بسیار بزرگی برای خرید این تجهیزات وجود دارد.

این تجهیزات را می­شود دو مدل خریداری کرد: از کشورهایی خرید کرد که قیمت­های بالایی دارند ولی می­شود از داخل ایران هم این تجهیزات را با قیمت­های خیلی پایین تأمین کرد. چند وقت پیش با یکی از دوستانم صحبت می­کردم که می­گفت نسبت هزینه­ای که ما می­فروشیم با شرکت­های ترکیه در این است که ما یک پنجم قیمت آنها، قیمت تمام شده کالای خودمان را در بازار جهانی عرضه می­کنیم و این فرصت خیلی خوبی است. فقط باید خریدارها ما را پیدا کنند تا ما این فرصت را بدست بیاوریم و بتوانیم کالای خودمان را به آنها عرضه کنیم.

غیر از این کشورها، کشورهای دیگر دنیا مثل کشورهای آفریقایی، کشورهای حوزه آسیای شرقی، این کشورها هم در حال توسعه است. شما اگر به خوبی به این کشورها نگاه کنید مثل ویتنام و اندونزی و خیلی کشورهای دیگر در آسیای شرقی مثل آفریقای جنوبی و بون باسا، تانزانیا، دارالسلام و همه این کشورها که فعالیت می­کنند کشورهایی هستند که بسیار به تجهیزاتی در حوزه توسعه خدمات شهری خودشان دارند و اینها جزو لزوم ساختاری آنها هست. اگرچه در داخل کشور هم تقاضاهای خیلی زیادی برای این محصول وجود دارد و می­توان فرصت­های خوبی از آن بدست آورد اما مهم این است که ما بازارهای دور را هم ببینیم. اروپای شرقی و کشورهای حوزه CIS هم کشورهایی هستند که در حال توسعه هستند مثل گرجستان که اتحادیه اروپا هزینه­های بسیار زیادی می­کند که زیر ساخت­های شهری آن بهبود پیدا کند و این کشور از نظر اقتصادی و خدمات رفاهی در یک سطح بالاتری قرار بگیرد، پس ما می­توانیم این فرصت­ها را بدست بیاوریم، فقط باید در محلی که درست هست حضور داشته باشیم تا مشتری­هایی که دنبال این کالا هستند ما را پیدا بکنند.

دوستانی که می­خواهند در زمینه کسب و کار و توسعه تجارت خودشان کار بکنند حتماً با من ارتباط بگیرند، من به آنها مشاوره می­دهم که چطور بتوانند ساختار خودشان را درست کنند و یک محصول و یک خدماتی را انتخاب کنند که در داخل کشور بازار خیلی خوبی داشته باشد و در خارج از ایران بتوانند آینده خوبی برای صادرات این محصول پیش بینی کنند. موفق و پیروز باشید. خدانگهدار.

برای ارتباط و دریافت مشاوره از استاد نظام پرور می توانید با شماره ذیل تماس حاصل نمایید.

مشاور تجاری و برندسازی

فایل صوتی توضیحات استاد نظام‌پرور، مدیر توسعه کسب‌و‌کار و مشاور امور صادراتی گروه شرکت‌های آراد را می توانید در همین قسمت بشنوید.

 

فقط یک درصد از سهم منطقه

امروز می‌خواهم درباره صادرات کفش با شما صحبت کنم. خود کفش حوزه بسیار بزرگی است و تنوع بسیار زیادی دارد. وقتی می‌خواهیم درباره کفش صحبت کنیم، درباره محصولات متفاوتی باید صحبت کنیم؛ در واقع یک گروه خانوادگی است. این گروه بسیار بزرگ شامل دمپایی، صندل، کفش، نیم‌پوتین، پوتین، چکمه، کفش‌های طبی، پلاستیکی، ورزشی و غیره است و حتی از نظر کفش مردانه و زنانه متفاوت می‌باشد که هر کدام داستان و حوزه خود را دارند و تولیدکننده‌ها و متقاضی‌های آن‌ها هم متفاوتی دارند. صنف‌های متفاوت و تنوع تولیدی بسیار بالایی هم دارند.

در کشور ۴۹۴ شرکت وجود دارند که پروانه صنعت‌گر را از وزارت صنایع و معادن دریافت کرده‌اند. ۵۴۴ شرکت هستند که زیره‌ی کفش را تولید می‌کنند. ۸ هزار واحد صنفی داریم که مجوز گرفته‌اند. این همه تولیدکننده در حوزه کفش وجود دارند. به اضافه اکثر این تولیدکننده‌ها در حال حاضر در بازار فعلی کار می‌کنند و تأمین‌کننده‌های بسیار خوبی هم هستند. مثلا ۲۷۸ واحد داریم که تولیدکننده کفش‌های ورزشی و چرمی هستند. ۲۱۶ واحد داریم که فقط تولیدکننده کفش‌های پلاستیکی هستند؛ سندل و دمپایی و این قبیل چیزها هم مشمول آن می‌شود. تولیدکننده‌های زیادی داریم که به صورت خانگی و دست‌دوز کار می‌کنند. شکل‌های مختلفی وجود دارد.

معمولا ۹۰ درصد تولیدکننده‌ها در استان‌های قم، تهران، آذربایجان‌شرقی، خراسان‌رضوی و یزد هستند و فعالیت‌های بسیار خوبی هم در این زمینه دارند. جالب است بدانید که در این میان بعضی از استان‌ها هیچگونه واحد تولیدی ندارند. یعنی هیچ پروانه صنعتی برای آن‌ها صادر نشده است، مثل اردبیل، آذربایجان‌غربی، خوزستان، خراسان‌جنوبی، خوزستان، خراسان‌َ‌شمالی، همدان، کهگیلویه و بویراحمد و فارس. هیچ کدام این‌ها تولیدکننده‌ای با مجوز ندارند. علت آن چیست و چطور می‌شود که این اتفاق می‌افتد.

تنوع بازار کفش

در این تولیدی و صنف‌هایی که وجود دارد تنوع محصولی بسیار زیاد است. نمی‌توانم امروز درباره فلان محصول صحبت کنم. به صورت عمومی سعی می‌کنم تا در جلسات دیگری بگویم که مثلا کارکردن با کفش پلاستیکی چه مزیت‌هایی در مقابل کارکردن با کفش چرمی دارد. چه مزیتی دارد اگر کفش ورزشی کار کنید. اگر دوستان ما که کار می‌کنند تجربه‌های مختلفی در حوزه صادرات آن داشته‌اند. خیلی از دوستان به کشورهای مختلف جنس فرستاده‌اند؛ کشورهایی که برایشان جالب بوده است. کشورهایی که بازارها و تولیدکننده‌های مختلفی دارد اما متقاضی کار با آن‌ها شده‌اند. ما در بازاریابی و معرفی مدل و محصول و کیفیت کالای خود خیلی ضعیف کار کرده‌ایم. شاید کفش و چرم تبریز به خاطر چرم آن تا حدودی در دنیا مشهور و شناخته شده باشد اما خلاقیت زیادی در این زمینه به خرج نداده‌ایم. از مدل گرفته، تا شکل کسب و کار و برندسازی و هویت‌سازی آن بسیار ضعیف کار کرده‌ایم.

در دنیا چین به تنهایی ۴۵ میلیارد دلار، ویتنام ۱۵ میلیارد دلار، ایتالیا ۱۰ میلیارد دلار، بلژیک ۶ میلیارد دلارو آلمان ۷ میلیارد دلار صادرات کفش دارند و بزرگترین صادرکننده‌های کفش و محصولات کفش هستند. البته این عدد مجموع حوزه کفش است، چه کفش چه سندل چه دمپایی و غیره جزو آن هستند و این‌ها تفاوت‌ها و تمایزهایی ایجاد می‌کند. اگر بخواهیم دسته‌بندی کنیم، ایتالیا تعداد خیلی کمی تولید کرده اما رقم بالایی فروخته است. چین تعداد بالایی تولید کرده اما رقم پایین ی فروخته است. جالب است که کشوری مثل ویتنام یکی از عمده صادرکننده‌های کفش به آلمان است. یعنی اکثر محصولی که آلمان صادر می‌کند از ویتنام می‌رود. مثلا همین آلمان که ۷ میلیارد دلار صادرات داشته ، ۱۱ میلیارد دلار واردات داشته است. آمریکا ۲۶ میلیارد دلار و فرانسه ۷ میلیارد دلار واردات داشته است. این اعداد ارقام بسیار بزرگ است. یعنی در منطقه‌ای زندگی می‌کنیم که مصرف کفش بسیار بالا است. اما صادرات ما در ماکسیمم حالت خود ۱۲۰ میلیون دلار بوده است. یعنی ما از این رقم نزدیک به ۱۵۰ میلیارد دلاری که ۲-۳ برابر صادرات نفت ایران می‌شود، تنها عددی معادل ماکسیمم ۱۲۰ میلیون دلار سهم گرفته‌ایم. خیلی عدد پایینی است. واقعا ظرفیت آن را داریم.

تولیدکننده‌های ما در حوزه کفش‌های پلاستیکی و دمپایی می‌توانند خیلی خوب کار کنند اما متأسفانه بعضی وقت‌ها تنها به محصولات خاصی توجه می‌کنیم. مثلا دمپایی ساحلی، پلاستیکی، انواع بوت و نیم‌بوت پلاستیکی، سندل‌ها و تمام چیزهایی که دست‌دوز هستند به خاطر متریال ارزان و باکیفیت بسیار بالا برای کشورهای در حال توسعه (نه جهان سوم که خیلی ضعیف هستند) بازار خیلی خوبی است و متقاضی‌های زیادی دارد که با ما کار کنند. لزومی ندارد که ما تنها دنبال محصولات ارزان قیمت باشیم یا بگوییم در ارزانی نمی‌توانیم با چینی‌ها رقابت کنیم. در همین بازار خیلی راحت می‌توانیم حجم کاری و مشتری خود را پیدا کنیم.

جذابیت حوزه کفش در این است که اعتماد در آن خیلی بیشتر از بازارهای دیگر است. جلب اعتماد در حوزه‌های دیگر کار بسیار سختی است. اما در این بازار به راحتی می‌توانید با ارسال یک نمونه کفش اعتماد مشتری خود را جلب کنید. ارسال نمونه و مذاکره خیلی راحت است. خیلی راحت می‌توانید عکس بفرستید و ارتباط ایجاد کنید. می‌توانید خیلی راحت درباره محصول و کیفیت آن اطلاعات فنی بدهید. این خیلی امتیاز و فرصت است تا بتوانید معاملات ساده‌تری داشته باشید. یکی از مشکلاتی که در صادرات وجود دارد این است که ما ‌نمی‌توانیم به خوبی معاملات خود را مدیریت کنیم و متأسفانه ضعف ما در این مسئله باعث می‌شود تا تعدادی از معاملات را از دست بدهیم. اما اگر رفتار ما اصولی و درست باشد خیلی راحت می‌توانیم مشتری‌های خود را جلب کنیم و با آن‌ها کار کنیم.

بازار صادرات کفش

بازارهای اطراف ما سهم خیلی خوبی دارند اما خیلی برای خود من مهم نیستند. درست است که میزان واردات کشور عراق ۴۰۰ میلیون دلار است اما ما توجهی به آن نکرده‌ایم و از این مقدار تنها ۵۰ میلیون دلار ظرفیت آن را گرفته‌ایم. روسیه ۳ هزار میلیون دلار واردات دارد. کره‌جنوبی ۲۵۰۰ میلیون دلار واردات دارد. می‌توانیم مشتری خود را در این بازارها پیدا کنیم. قرقیزستان ۲۰۰ میلیون دلار، قزاقستان ۲۰۰ میلیون دلار، کویت ۳۰۰ میلیون دلار و امارات ۱۴۰۰ میلیون دلار واردات کفش دارند و ما اصلا به این ظرفیت‌های بسیار بزرگ کاری نداشته‌ایم و ارتباطی با آن‌ها نگرفته‌ایم. اصلا بازار خود را عرضه نکرده‌ایم. اگر من یک تولیدکننده یا کسی باشم که می‌خواهم در این حوزه تجارت کنم، وضعیت را خیلی برای خود پیچیده نمی‌کنم. محصول خود را در بازار جهانی عرضه می‌کنم و با توجه به سلایق مختلف که در دنیا هست، مشتری خود را پیدا می‌کنم. خیلی سخت نیست و واقعا خیلی راحت می‌توانید در حوزه کفش معامله کنید. علی‌الخصوص بعضی از محصولات مثل دمپایی و امثال این ظرفیت‌های بسیار خوبی در صادرات دارند. اگر اصولی و حرفه‌ای کار شود می‌توانید خیلی راحت مشتری‌های خود را در این بازارها پیدا کنید و با آن‌ها کار کنید. نیازی نیست که فرآیند پیچیده‌ای انجام شود. همانطور که گفتم مشتری‌ها در این بازار خیلی راحت اعتماد می‌کنند. متأسفانه ما خیلی روی آن کار نکرده‌ایم. مثلا به نمایشگاه بین‌المللی کفش ایران بروید. واقعا چه می‌بینید؟ توقع ما این است که در این نمایشگاه خلاقیتی ببینیم، تنوعی ببینیم، هنری ببینیم و غیره. اما تنها کار صنعت کفش ما در حوزه خلاقیت و مدل و تبلیغ این است که در نمایشگاه‌ها بفروشند و حراجی برای خود راه بیاندازند. کمی خلاقیت و تنوع و توجه روی مدل‌های فروش و کسب و کارمان واقعا مؤثرند. به جای اینکه به این بچسبیم که حتما به نمایشگاه‌ها برویم و از طریق اتاق بازرگانی معامله کنیم و غیره، این‌ها را کنار بگذارید. این روش‌ها قدیمی شده است. در حال حاضر هم کشور ما در وضعیتی نیست که بتوانیم به این روش‌ها بچسبیم و بخواهیم از آن‌ها جواب بگیریم. الان اتاق‌های بازرگانی دنیا با ما ارتباط نمی‌گیرند و مکاتبه نمی‌کنند و ارزش برای کار ما قائل نیستند. شرایط آن را ندارند یا هر مشکلی که وجود دارد. ما می‌توانیم از فرصت‌های جدید و مدل‌های جدیدی استفاده کنیم. باید کمی ساختار کار خود را عوض کنیم تا خروجی‌های خیلی خوبی بگیریم.

امیدوارم که این آموزش به شما کمک کند تا در زمینه صادرات کفش، دمپایی، سندل، کفش ورزشی، کفش چرمی و غیره که تمایل داشتید که کنید از فرصت آن استفاده کنید. اعداد آن بسیار زیاد است. مثلا شما در منطقه‌ای زندگی می‌کنید که اگر بخواهید همین کشورهای همسایه را در نظر بگیرید (مثلا روسیه، امارات، کویت، عراق، قرقیزستان و قزاقستان) نزدیک به ۷-۸ میلیارد دلار می‌شود. ۸ میلیارد دلار عدد بسیار زیادی است. اگر ما بخواهیم از این عدد یک درصد هم بگیریم، باید ۸۰ میلیون دلار ظرفیت آن را برای خود جذب کنیم. اما واقعا توجهی به آن نداریم. باید فرصت‌های خیلی بیشتری در این بازار برای خود ایجاد کنیم. یعنی با یک درصد افزایش فروشمان ۸۰ میلیون دلار به این بازار اضافه می‌شود. درست است که صادرات سال گذشته ما نهایتا ۱۲۰ میلیون دلار شده است؛ البته نمی‌دانم با توجه به حجمی که صادرات می‌کرده‌ایم واقعا ارزش کالای ما ۱۲۰ میلیون دلار بوده است یا نه. با یک درصد افزایش حجم فروش، تمام تولیدی‌های ما باید کارگر اضافه بگیرند. ظرفیت آن‌ها دو برابر می‌َشود. حق ما این است که در منطقه‌ای که زندگی می‌کنیم حداقل ۵۰ درصد سهم برای ما باشد. یعنی از این ۷ میلیارد دلار حداقل ۳-۵/۳ برای ما باشد. حالا من می‌گویم تنها یک درصد اضافه کنید، باز هم این کارگاه و تولیدکننده باید ظرفیت و کارگر خود را دو برابر کند. خط آن توسعه پیدا می‌کند. می‌تواند مدل و کار و طرح بدهد. سیستم کار خود را عوض کرده و کاملا پیشرفت کند. اما متأسفانه به مدل‌های قدیمی توجه می‌کنیم.

امیدوارم که جامعه صنعت کفش ایران و تولیدکننده‌ها به این موضوع توجه کنند و سعی کنند به مدل‌های جدید بپردازند.

برای ارتباط و دریافت مشاوره از استاد نظام پرور می توانید با شماره ذیل تماس حاصل نمایید

مشاور تجاری و برندسازی

فایل صوتی توضیحات استاد نظام‌پرور، مدیر توسعه کسب‌و‌کار و مشاور امور صادراتی گروه شرکت‌های آراد را می توانید در همین قسمت بشنوید.

 

صادرات پنیر و لبنیات و بزرگترین صادرکننده ی پنیر کدام کشور است؟

, ,

صادرات پنیر یکی از گونه‌های لبنیات است که بطور گسترده‌ای در صدها نوع مختلف از شیر تهیه می‌شود. پنیر را از دَلَمَه‌شدن شیر، گاو، گاومیش، شتر٬بز و گوسفند تهیه می‌کنند.

پنیر یک مادهٔ غذایی باستانی است که ریشه آن به دوران پیش از تاریخ بر می‌گردد.

اولین مایه پنیر از شیره درخت انجیر به دست آمد در قدیم برگ های درختان انجیر را در شیر می انداختند تا شیر ببندد.

ایالات متحده آمریکا،آلمان و فرانسه بزرگترین تولید کنندگان پنیر هستند.

برترین کشورهای صادرکننده ی پنیر آلمان، هلند و فرانسه هستند.

در سراسر دنیا تعداد بسیار زیادی از انواع پنیر وجود دارد که پنیرهای مورد استفاده در ایران به چند نوع پنیر مانند پنیر لیقوان، پنیر موتزارلا، پنیر فتا یا دانمارکی ختم شود.

محبوب ترین پنیر ایرانی پنیر لیقوان تبریز می باشد.

صادرات پنیر و لبنیات

برای صادرات لبنیات فقط صلاحیت کارخانه‌ کافی نیست بلکه شیر خام سالم و بهداشتی از ارکان مهم این صادرات است.

صادرات انواع پنیر به صورت تازه و رنده شده همچنین آب پنیر و کشک است.

و به کشورهایی چون آلمان، امارات متحده عربی، استرالیا، عراق، افغانستان، روسیه، کانادا، لبنان و چند کشور دیگر صادر می شود.

ماست به کشورهای افغانستان، امارات متحده عربی، ایسلند،

بحرین، پاکستان، ترکمنستان، چین، قطر، کویت و مالزی صادرمی شود.

که در این بین  ۸۰ درصد از لبنیات ایران به عراق صادر می شود.

دوغ، شیر، خامه بسته بندی شده، کفیر و سایر شیرها و خامه های تخمیر شده

به ۱۴ کشور جهان از جمله عراق، افغانستان، هلند، کویت، قطر و کانادا می شود.

آب پنیر، انواع پنیر، دوغ، ماست، کفیر، پنیر و خامه تخمیر شده، شیر خشک، شیر، خامه،

شیر غلیظ شده، کره و روغن های مشتق از شیر جزو محصولات لبنی صادراتی هستند.

تولید و صادرات محصولات لبنی به کشورهای مختلف جهان چندسالی است که رونق خوبی پیدا کرده است و ارز قابل توجهی را نصیب کشور می کند.