نوشته‌ها

صادرات و واردات کالا به گرجستان و استاندارهای لازم برای صادرات چیست؟

, ,

صادرات و واردات به کشور گرجستان، سال‌های گذشته به دلیل بی‌ ثباتی سیاسی و به تبع آن فقدان امنیت لازم جهت سرمایه‌ گذاری‌های بلند مدت، ریسک‌پذیری بالا یی داشته است.

به هین دلیل گرایش اندکی از سوی بخش های دولتی و تا حدودی بخش خصوصی کشورها در ورود به بازار گرجستان انجام می گرفت.

در یک دهه ی اخیر شرایط جدید و نسبتاً مطلوب این کشور که از دامنه بحران‌های موجود در آن کاسته شده و به درجه‌ای از امنیت و ثبات رسیده‌است.

که این دلیل بر توسعه و افزایش صادرات، واردات و حجم مبادلات بازرگانی این کشور با سایر کشورهای جهان  شده است.

استانداردهای لازم برای صادرات و واردات به گرجستان

استانداردهای شوروی سابق، هنوز در گرجستان وجوددارند اما در عمل هر محصولی که استاندارد کشورهای اروپایی، آمریکایی و کشورهای مشترک المنافع را داشته باشد، هیچ گونه مشکلی در بازار گرجستان نخواهد داشت.

استانداردهای پذیرفته شده در ایران نیز قابل استفاده در گرجستان می باشند.

گرجستان سرزمین فرصت ها محسوب می شود و با توجه به لغو ویزای گرجستان برای اتباع ایرانی فرصت بسیار ایجاد شده است.

با کمی برنامه ریزی جهت واردات و صادرات به گرجستان و همچنین برنامه ریزی دقیق تر جهت صادرات پسته، فرش، زعفران و انواع اجناس با کیفیت ایرانی به اروپا از طریق گرجستان اقدام نمود.

کالاهای صادراتی ایران به گرجستان

کالاها و محصولاتی که ایران به گرجستان صادر می کند شامل مصالح ساختمان، کک و انواع مشتقات نفتی و پتروشیمی، قیر، مازوت، محصولات کشاورزی مثل سیر، پیاز، صیفی جات، سیب زمینی، سبزی ها، لوازم خانگی و … می باشند.

 کالاهایی که از گرجستان به ایران وارد می شوند

این کالاها و محصولات نیز شامل تراکتور، ماشین آلات تراس فلزات، ضایعات آهن، تیرآهن برای ساخت و ساز، گردو تازه و خشک شده، فرومنگنز، چوب راش گرجستان و … می باشند.
با توجه به تصویب قانون همگرایی گرجستان با اتحادیه اروپا و برداشته شدن تعرفه گمرکی اجناس تولید شده در گرجستان جهت صادرات به اروپا، بستر مناسبی برای تجار و بازرگانان ایرانی مهیا شده است.

که اجناس خودشان را به گرجستان وارد کنند، سپس با بسته بندی در گرجستان و صادرات آن تحت پوشش اجناس تولید شده در گرجستان ضمن اینکه بدون تعرفی گمرکی و با قیمت مناسب تری قادر خواهند بود اجناس خودشان را به اروپا و آمریکا صادر کنند.

و این موجب می شود تجار اروپایی و آمریکایی جهت معامله با ایرانی ها بدلیل وضع قوانین تنبیهی اقتصادی از سوی آمریکا، مصون بمانند.

طلای صادراتی امروز و فرصت های صادراتی را بشناسید

, , , ,

در این فایل صوتی می‌خواهم در مورد صادرات مواد غذایی با شما صحبت کنم. قبلا درباره این قضیه صحبت کرده‌ایم اما در اینجا می‌خواهم جزئیات بعضی از موادغذایی را برایتان مطرح کنم.
یکی از مواد غذایی که ظرفیت بسیار خوبی برای صادرات دارد، رب است. رب را می‌شناسیم و جنبه‌های مختلف آن را دیده‌ایم و در حال حاضر به شکل‌های مختلف و در حجم بسیار زیادی از ایران صادر می‌شود.

قسمتی از ربی که صادر می‌شود به صورت رب اسپتیک است. اصطلاحا رب‌هایی هستند که به صورت فله در بشکه‌های ۲۰۰ کیلویی و برای کارهای مختلف یا فرآوری در کارخانه‌های سس و کارخانه‌های تولیدکننده رب عرضه می‌شوند. نوعی رب غلیظ شده و آماده ی فرآوری است.

یک مزیت رب اسپتیک این است که براساس آنالیز انتخاب می‌شود و مزیت دیگر آن این است که حجم صادراتی بسیار زیادی دارد. اکثر شرکت‌های مختلف دنیا آن را می‌خرند و با توجه به نیاز بازارشان در آن منطقه با اضافه‌کردن یا کم‌کردن یا رقیق‌کردن بعضی از مواد ، آن را در بسته‌بندی‌های خودشان عرضه می‌کنند.


از مزیت‌های دیگری که خود رب دارد این است که می‌توان آن را به صورت سایزهای کوچک ۵۰ گرمی عرضه کرد و ظرفیت صادراتی بسیار خوبی دارد که متأسفانه در ایران خیلی به آن توجه نمی‌شود و مشابه این بسته‌بندی‌ها زیاد تولید نمی‌شوند. اما ظرفیت صادراتی بسیار خوبی دارد و اکثر کشورهای آفریقایی و آسیای‌شرقی به این صورت می‌خواهند.

ما مثلا قوطی‌های ۲۰۰، ۴۰۰ یا ۸۰۰ گرمی داریم، اما در بازارهای دنیا این بسته‌ها به صورت ۵۰ گرمی و مثل سس تک‌ نفره عرضه می‌شود و خب در ایران باب نشده است. مدل دیگر آن به صورت شیشه و قوطی است که قابلیت صادرات خوبی دارد و بعضی کشورهای همسایه می‌خرند و تقاضا برای آن وجود دارد. کشورها متفاوت هستند. کشورهای دور اکثرا محصولی می‌خواهند که ضایعات و زباله آن کمتر باشد و به نسبت حجم و قیمت بسته‌بندی ارزان‌تر در بیاید. به خاطر همین معمولا نمونه‌های بسته‌بندی وکیومی یا به صورت سس را نسبت به مدل‌های قوطی یا شیشه بیشتر می‌پسندند. مدل‌های شیشه ارزان قیمت است، اما ریخت و ریز و ضایعاتش در طی مسیر زیاد است. به خاطر همین پیشنهاد اکثر آن‌ها این مدل‌ها است. اما کشورهای همسایه بسته‌های ۸۰۰ یا ۴۰۰ گرمی را زیاد می‌خرند و مصرف می‌کنند.

رب گوجه با بسته های ۵۰ گرمی، بازار صادراتی خوبی دارد که متاسفانه در ایران خیلی به آن توجه نمی شود.

مدل دیگر رب، رب فله است که در واقع اسپتیک نشده است. اسپتیک تا یکی دو سال یا بیشتر قابلیت ماندگاری دارد و نیازی نیست که حتما آن را در سردخانه یا شرایط خاصی نگه دارید. در واقع مقاومت آن در برابر فساد افزایش پیدا کرده و حمل و نقلش بسیار راحت‌تر است، اما معمولا رب گوجه فله برای کارخانه‌های داخل کشور استفاده می‌شود و به ندرت جنبه صادراتی دارد. ولی به هر حال این هم مدلی است که بعضی وقت‌ها مشتری‌های شما آن را تقاضا می‌کنند.
از رب که بگذریم، یکی از فرآورده‌هایی که از خود گوجه تولید می‌کنند، پودر گوجه است که متقاضی بسیار خوبی برای صادرات دارد. فرآورده دیگر گوجه خشک شده است که با پودر گوجه فرق می‌کند. فرآورده بعدی، گوجه‌ی شورشده است که الان فقط کارخانه‌ی روژین‌تاک که فکر می‌کنم در اردبیل یا یکی از شهرهای غربی باشد، آن را تولید می‌کند و زیاد ندیدم که شرکت دیگری این محصول را تولید کند که البته ظرفیت صادراتی بسیار خوبی هم دارد و در منطقه هم خیلی روی آن کار نکرده‌اند.

پودر گوجه، گوجه خشک شده و گوجه شور شده فراورده هایی هستند که ظرفیت صادراتی خوبی دارند.

مسئله دیگر درباره گوجه این است که بذر، محصول و فرآوری گوجه در ایران بسیار ارزان در می‌آید.

برای تولید گوجه، کود، آب و خاک بسیار ارزانی در ایران پیدا می‌کنید و در نتیجه قیمت گوجه بسیار پایین است و از طرفی محصولات مواد اولیه مثل قوطی و بعضی مواد اولیه بسته‌بندی آن هم در ایران قیمت پایینی دارد و چون کارخانه‌های تولیدکننده آن بسیار زیاد هستند و تنوع زیادی دارند، فرصت صادراتی آن برای شما بسیار خوب است. یعنی به راحتی می‌توانید با شکل‌های مختلف این کار را انجام دهید.

چند نکته در این مورد وجود دارد که یکی از آن‌ها مسئله مارک است. بعضی از دوستان می‌گویند ما باید مارک خودمان را بزنیم. پیش خرید کنیم. نه اصلا نیازی به این کار نیست. مشتری که می‌خواهد از شما خرید کند اگر مشتری مستقیم خارجی باشد به دنبال مارک شما نیست. مگر اینکه قبلا از آن مارک برده باشند. از شما رب گوجه می‌خواهد. شما نمونه را برای او می‌فرستید. اگر نمونه شماره کارخانه هم داشت نگران نباشید چون نمی‌تواند با آن ارتباط بگیرد. اگر هم ارتباط بگیرد، کارخانه نمی‌تواند قیمت واقعی به او بدهد. مثلا کارخانه می‌گوید به قیمت درب کارخانه می‌فروشم. قیمت درب کارخانه قابل فهم نیست. شما به عنوان یک تاجر قیمت CIF ,FOB یا CFI به او می‌دهید. یا اگر قرار است زمینی برود قیمت CPT ,CIP به او می‌دهید. این قیمت‌ها، قیمت‌هایی است که باید محاسبات آن‌ها را بلد باشند که اکثر کارخانه‌دارها این مسئله را بلد نیستند. فرضا هم اگر کسی به آن‌ها زنگ بزند و انگلیسی حرف بزند، نمی‌دانند چه بگویند و نمی‌توانند قیمت درست و حسابی بدهند. با توجه به کرایه حمل‌ها و هزینه‌های اضافه‌ای که صرف می‌کنید دارید به کالایتان اضافه می‌کنید، پس نباید قیمت EXW بدهید و باید به جای آن قیمت‌های CIF ,FOB ,CPT یا CIP بدهید تا مشتری نتواند قیمت تمام‌شده را حساب کند و به این ترتیب فرصت داشته باشید که خودتان با او کار کنید. نمی‌تواند با کارخانه ارتباط بگیرد و خیلی وقت‌ها چون شما برای او پروفرما می‌زنید می‌توانید اعتمادش را جلب کنید تا با شما کار کند. پس نگران این مسئله نباشید.

مهم نیست رب گوجه را با چه مارکی عرضه می کنید. کافی ست به جای قیمت Ex Work، قیمت واقعی به مشتری خود بدهید.

رب‌های اسپتیک هم چون مارک خاصی ندارند و کاملا فله و بشکه‌ای هستند و چیز خاص و شماره کارخانه روی آن‌ها دیده نمی‌شود جای نگرانی ندارند.
تنها مانعی که در حوزه صادرات محصولی مثل رب وجود دارد، نمونه است؛ اسپتیک یا نمونه‌های خود رب. خریدار می‎‌خواهد نمونه رب و کیفیت آن را ببیند. همینطور که در بازار داخلی هم مشتری می‌خواهد ببیند. در رب را باز کند، طعم آن را تست کند. این چشیدن طعم برای شما هزینه ایجاد می‌کند و باید بتوانید این هزینه را تأمین کنید. بعضی وقت‌ها هزینه فرستادن نمونه و این‌ها زیاد می‌شود ولی در نهایت می‌توانید با کمی خلاقیت نمونه‌ها را برای مشتری‌هایتان ارسال کنید. از آنجا که رب محصول خطرناکی نیست می‌توانید آن را از طریق پست ارسال کنید و با توجه به اینکه بسته‌بندی‌های خیلی محکمی دارد نگران آسیب‌های آن در طول مسیر حمل نیستید. راحت‌تر می‌رسد. اگر محصولی بود که در طی مسیر از بین می‌رفت مانند توت، می دانستید که به هر جا نمونه بفرستید تا به آنجا برسد نابود شده است. چیزی از آن نمی ‌ماند که مشتری بتواند ببیند. پس موانع آن کمی زیاد است. اما بعضی از محصولات -مثلا آلو خشک به جای توت- ظرفیت ارسال نمونه را دارد. در مورد رب هم همینطور است. رب ظرفیت این را دارد و شما می‌توانید نمونه ارسال کنید. فقط باید کم‌هزینه‌ترین مسیرها را برای آن پیدا کنید تا بتوانید برای مشتری‌هایتان نمونه ارسال کنید و آن طعمی را که می‌خواهید به او ارائه کنید.

در حال حاضر قیمت‌های رقابتی بازار صادراتی ایران بسیار عالی است. بسیار بسیار عالی است.

اگر بخواهید از گران‌ترین رب صادراتی شرکت روژین -که شاید بتوانم بگویم از نظر طعم و کیفیت و استرلیزه ‌بودن از همه بالاتر است و بیشترین کیفیت را دارد- استفاده کنید که مثلا قوطی ۵ هزار تومان می‌شود، این قوطی ۵ هزار تومان تقریبا ۳۰ سنت است. کشورهای دیگر واقعا به ۵۰ سنت نمی‌توانند ربی با این کیفیت تأمین کنند. به ۵۰ سنت هم نمی‌توانند. به یاد دارم که حدود ۷-۸ سال پیش، چینی‌ها همین کیفیت رب را به ۹۰ سنت می‌آوردند و در آن زمان قیمت تمام شده داخل ایران مثلا ۹۰ سنت می‌شد. قیمت تمام شده کارخانه ۹۰ سنت بود و کارخانه می‌گفت من واقعا نمی‌توانم با چین رقابت کنم. اما الان شرایط بسیار ایده‌آل است و واقعا ظرفیت خیلی خوبی دارد و می‌توان از آن بهره برد.

در مورد رب و فرآورده‌های آن خیلی حرف‌ها وجود دارد. اگرچه کسی که در زمینه رب کار می‌کند می‌تواند در کنار آن گوجه هم کار کند، اما بهتر است که به همین فرآورده‌های رب بپردازد. در کنار فرآورده‌های رب، سس گوجه هم هست که همینطور ظرفیت صادراتی بسیار خوبی دارد و امکانات فوق‌العاده‌ای را برای کسی که بخواهد در زمینه صادرات آن کار کند فراهم می‌آورد. طعم‌ و مزه‌های متنوع آن می‌تواند فرصت‌های خیلی خوبی را به مشتری که می‌خواهد از شما خرید کند ارائه دهد و چون ماده ‌اولیه آن هم در ایران است، این فرصت هم وجود دارد تا با قیمت تمام‌شده‌ی پایین‌تری محصول را در اختیار مشتری بگذارید.
توجه داشته باشید که در وضعیت الان بهترین کالاها آنهایی هستند که متریال یا ماده اصلی آن از خارج وارد نشود، مثل کاشی یا هر چیز دیگری که داخل کشور است. مثل همین رب یا چیزهای دیگری که سعی می‌کنم در فایل‌های صوتی بعدی به طور مجزا بیشتر درباره آن‌ها صحبت کنم. سعی کنیم بیشتر به این کالاها بپردازیم تا بتوانیم ظرفیت‌های صادراتی این دوره را بپذیریم. کسانی که از این فرصت خوب استفاده کنند می‌توانند صادرات خوبی داشته باشند.

فایل صوتی توضیحات استاد نظام‌پرور، مدیر توسعه کسب‌و‌کار و مشاور امور صادراتی گروه شرکت‌های آراد را می توانید در همین قسمت بشنوید.

صادرات خرما در ایران و بهترین روش صادرات چیست؟

خرما یکی دیگر از محصولات کشاورزی صادراتی ارزآور و درآمد زای ایران محسوب می شود و صادرات خرما جزء ۵ محصول صادراتی کشاورزی محسوب می شود.

صادرات خرما در ایران در هفت دسته ی مضافتی، استعمران، شاهانی، زاهدی، بکاب، پیاورم و سایر خرما قرار دارد.

از این میان خرمای مضافتی به صور ساده و خشک بیشترین صادرات را به خود اختصاص داده است.

خرمای پیاروم گران ترین خرمای صارداتی ایران محسوب می شود.

آیا می دانید استان خوزستان با صادرات ۵۰ درصد از خرما رتبه ی اول در صادرات را به خود اختصاص داده است؟

آیا می دانید کشور پاکستان بزرگترین  مشتری خرمای ایران است؟

بعد از پاکستان، عراق، هند، قزاستان به ترتیب جزء بزرگترین مشتری های خرمای درایران در سال محسوب می شوند.

عمده مشتری های خرمای ایران در بازار های بین المللی کشورهایی مثل هند، پاکستان، عراق، مالزی، کانادا، جامعه اروپا، امارات متحده عربی و ترکیه محسوب می شوند.

مهمترین رقبای  ایران در عرضه، تولید و صادرات کشورهایی مانند عربستان، مصر، عراق، امارت متحده عربی و پاکستان هستند.

مهمترین مشکلاتی که در صادرات خرما در ایران وجود دارد چیست؟

  • بالا بودن مبلغ پیمان ارزی
  • نبود کانترهای یخچال دار
  • تشریفات گمرکی دست و پا گیر
  • بسته بندی نامناسب
  • هدر رفتن وقت در مسیرهای مربوط به گمرک در بنادر
  • مرزها و فرودگاهها. وجود رقبای سرسخت در بازارهای جهانی
  • نبود تبلغات درست و به موقع در مورد خرمای ایران
  • درجه بندی نامناسب

با توجه به اینکه خرمای ایران به ۵۲ کشور جهان صادر می شود و باعث ارز آوری می شود باید به نکاتی که باعث صادرات بهتری می شود توجه کرد.

خرما را در بسته بندی کوچک در بازارهای اروپایی ارائه نمود . اینکار نیاز به بسته بندی بسیار مناسب و رعایت استانداردهای مواد غذایی کشورهای خریدار دارد.

تولید کنندگان روی محصولات فرآوری شده خرما برنامه ریزی کنید زیرا دارای ارزش افزوده بالاتری است.

صادرات به آذربایجان و دلایل کاهش واردات از آذربایجان چیست؟

, ,

بر اساس اعلام آمار گمرکی ایران صادرات به آذربایجان در سال۹۷ رشد ۷۰ درصدی داشته است. و افت ۵۶ درصدی وادرات از این کشور  داشتیم.

جمهوری آذربایجان برای اینکه اقتصاد کشور را توسعه دهد، اصلاحات مختلفی از جمله:

تدوین قانون جدید سرمایه‌گذاری، اصلاح سیستم بانکی،‌ تسهیل واردات و خصوصی‌سازی سازمان‌ها و بنگاه‌های دولتی را اعمال کرده است.

این کشور از اقتصادی متنوع با بخش‌های کشاورزی، معدن، گردشگری، خدمات و تولیدات کارخانه‌ای برخوردار است.

اما اقلامی مانند نساجی ، لوازم خانگی ، اتومبیل و قطعات وابسته به آن و بسیاری از مواد غذایی را از دیگر کشورها وارد می نماید.

مهمترین شرکای تجاری این کشور، کشورهای ایتالیا، آمریکا، فرانسه، رژیم صهیونیستی، اندونزی، روسیه، کانادا، تایوان، گرجستان و هند می باشند.

در چند سال اخیر ایران هم جزءشرکای مهم تجاری آذربایجان محسوب می شود.

اما ترکیه صادر کننده ی اصلی این کشور محسوب می شود.

عامل مهم افزایش صادرات به آذربایجان و کالاهای صادراتی

کشور آذربایجان به عنوان یکی از مهمترین بازارهای هدف صادراتی کالاهای ایرانی می باشد.

عمده کالاهای صادراتی ایران به جمهوری آذربایجان : سیمان، سیب زمینی، کلینکر، شیشه، لوله، کاشی و سرامیک و سنگ ساختمانی،

مواد غذایی، پوشاک و کفش، چینی آلات، خرما و میوه تازه و نیز محصولات کشاورزی مانند گندم، کنجاله، سبوس، دانه ارزن، دانه پنبه، تفاله چغندر و سایر کالاها را شامل می‌شود.

عامل مهمی که موجب افزایش صادرات به آذربایجان شده است قیمت مناسب کالاهای ایرانی است.

دلایل کاهش واردات از آذربایجان

از دلایل کاهش واردات می توان به مواد ذیل اشاره کرد

  • افزایش نرخ ارز در مدت زمان کوتاه
  • صادرکننده‌ها باید ارز حاصل از صادرات را در اختیار سیستم بانکی قرار دهند.
  • واردکنندگان در ابتدا در تهیه ارز با مشکل مواجه شدند و پس از آن نگران بودند اگر کالا با نرخ بالا وارد شود، مشکل فروش خواهند داشت.

در این شرایط احتیاط کاری از طرف فعالان اقتصادی و واردکنندگان امری طبیعی است.