نوشته‌ها

اینکوترمز چطور و از کجا شروع شد؟

, , , ,

در این مبحث به بخش اول اینکوترمز به صورت تخصصی میپردازیم.

اینکوترمز ۲۰۱۰:

تا سال ۱۹۳۶ وقتی افراد میخواستن باهم قرارداد ببندند هیچ موضوع یا قائده و قانونی وجود نداشت که بگن بر اساس این مورد داریم این کار رو انجام میدیم. یه اصطلاحات یا ادبیات مختص به خودشون رو نداشتن، مثلا چیزی به اسم FOB وجود نداشت… وقتی یک نفر میگفت بار رو تحویل بندر میدم دیگه مشخص نبود که بازرسی دارد یا ندارد، تحویل رو کشتی یعنی هزینه بازرسی پرداخت شده یا نشده، هزینه بازرسی داده شده یا نشده…و این مشکلی بود که بین تجاری که اون سال فعالیت میکردن رایج بود.
هربار اختلافی بین تجار به وجود میومد و اونا میرفتن به دادگاه یا قاضی با وجود اینکه اسناد و قراردادشون بود چون تفسیر درستی نمیشد و عملا بار معنایی متفاوتی هر کدوم از کلماتش داشت نمیدونستن چکار کنن و در خیلی مواقع حق و حقوقشون ضایع میشد.

اطلاعیه

در سال ۱۹۳۶ اتاق بازرگانی بین الملل اومد یک سری قوانین یکنواخت و متحد الشکل و استانداری طراحی و مشخص کرد تا تجار تو قراردادهاشون ازش استفاده کنند.

اما بهتر است بدانیم که در قواعد ایجاد شده چه ویژگی هایی وجود داره و به چه چیزهایی باید توجه بشه:
اولین مساله که ویژگی مهمیه این است که قوانین داخلی هر کشور چه ارجحیتی ممکنه به قوانینی که در قرارداد مشخص شده داشته باشه. با این قواعدی که داره ایجاد میشه چون تفسیرها مشخص میشه بعدا در مشکلات قوانین داخلی گیر نمیکنیم چون بعضی وقتا داخل هر کشوری مفاهیم متفاوت میشه.

تعهدات و مسئولیت طرفین قرارداد:

مورد بعدی که خیلی مهمه این است که چون توضیحات کافی درباره تعهدات و مسئولیات هرکدوم از طرفین، طرفین وقتی میخواستن تعهدات و مسئولیاتشون رو انجام بدن متفاوت و ناقص تر از اون چیزی که بینشون بوده و متوقع بودن انجام میدادن.
اما از سال ۱۹۳۶ که این قواعد شروع و مشخص شد در سال های ۱۹۵۳، ۱۹۶۷، ۱۹۷۶، ۱۹۸۰، ۱۹۹۰، ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰ به خاطر بحث تغییرات و تحولاتی که در بحث تجارت بین و الملل، شیوه های حمل و نقل، شیوه های ارائه اسناد، جابجایی کانتینرها که حدود ۲۰ سال است که باب شده و از طرفی بحث انتقال داده ها به صورت الکترونیک که اینها تو بحث های بانکی داره استفاده میشه.

59

در طی این دوره ها یعنی تقریبا هر ده سال یه بازنگری میشه و با توجه به نیازهاشون یه سری مسائل کم یا زیاد میشه. در نهایت آخرین اینکوترمزی که اومده اینکوترمز ۲۰۱۰ است. در اینکوترمزهای قبلی مانند اینکوترمز ۲۰۰۰ بحث های FOB و CIR تو همه جور حمل و نقل ها مانند: زمینی، هوایی و یا دریایی استفاده میشد که اصلا درست نبود.یا مثلا در اینکوترمز ۱۹۸۰  FOR بودش که در واقع تحویل در راه آهن  بود که الان نیستش و تغییر کرده.
الان FCO  شده یعنی تحویل کامل در محل مقرر به تامین کننده، و دیگه راه حمل کالا که میخواد با واگن بره، با هواپیما یا زمینی دیگه مطرح نیست.

حمل های ترکیبی خیلی بیشتر شد، مثلا اگر کسی میخواست به یکی از کشورهای آفریقایی تحویل بده، میگفت من تا پشت گمرک کامپالا بهتون تحویل میدم، خب باید میرفت یه کشور دیگه دریایی، در مرحله بعد زمینی حمل میشد و در نهایت میرسید به گمرک کامپالا. در اینجا ترم ها متفاوت می شد به همین دلیل حمل های ترکیبی هم به اینکوترمز ۲۰۱۰ اضافه شد تا بتونن استفاده بهتری داشته باشن.
در سال ۲۰۰۶ کمیسیون حقوق و بازرگانی ICC در پاریس شروع به بررسی این مسائل کرد و یه سری موارد رو آماده کرد و ابتدا در ۱۳ قائده آماده شد که در نهایت به ۱۱ قائده رسید. یه سری تغییرات مانند قائده DAP، قائده DAT، بعضی یادداشت ها مانند هزینه جاجایی کالا تو پایانه ها یا فروش های زنجیره ای رو تعریف کرد.

به صورت مختصر اگه بخوایم به شما بگیم که در اینکوترمز ۲۰۱۰ چه مواردی تعیین شده میتوان گفت:

  • EXW که در واقع تحویل در محل کار فروشنده است.
  • FCO یا Free karrier که همان تحویل به متصدی حمل و نقل هست.
  • CPT که همان بارنامه به سمت مقصد است.
  • CIP که همان بارنامه به سمت مقصد با بیمه است.
  • DAT همان تحویل در پایانه مقصد است.
  • DAP که همان تحویل در پایانه مقصد است. (تفاوت DAT با  DAP در این است که DAP  مکانه، DAT ترمیناله )
  • DDP همان تحویل با حقوق عوارض پرداخت شده است.
  • FAS که همان تحویل کنار کشتی است.
  • FOB همان تحویل روی عرشه کشتی است.
  • CFA همان فرستادن به بندر مقصد است.
  • CIF که همان فرستادن به بندر مقصد با در نظر گرفتن بیمه است.
    اینها یازده موردی هست که تو اینکوترمز ۲۰۱۰ مطرح شده است.

در مواردی که ذکر کردیم چهار موردش برای حمل و نقل دریا و آب راه های داخلی است و هفت مورد دیگه برای سایر حمل و نقل هاست.

FAS، FOB، CAF و CIF فقط مخصوص حمل و نقل دریایی است و مابقی برای همه ی امور زمینی، دریایی، هوایی و … است.

قواعد اینکوترمز ۲۰۱۰ همراه با آموزش کامل به صورت صوتی

, , ,

اینکوترمز ۲۰۱۰ چیست؟ آموزش اینکوترمز و قواعد اینکوترمز ۲۰۱۰ اینکو تِرمز (به انگلیسی: Incoterms) یک کلمه مرکب است که از ترکیب سه کلمه انگلیسی «International Commercial Terms» به معنی اصطلاحات بین‌ المللی بازرگانی تشکیل شده‌ و به صورت گسترده‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد. این اصطلاحات برای تفکیک هزینه‌ها و مسئولیت‌ها بین فروشنده و خریدار استفاده می‌شود.

اینکوترمز به مسائل مرتبط با حمل کالا از فروشنده به خریدار پاسخ می‌دهد. مسائلی شامل حمل کالاها، ترخیص کالا، واردات و صادرات کالاها، اینکه چه کسی مسئول پرداخت می‌باشد و اینکه ریسک جابجایی و انتقال کالا در مراحل مختلف حمل بر عهده چه کسی می‌باشد. اصطلاحات مختلف اینکوترمز معمولاً با ذکر مکان‌های جغرافیایی مورد استفاده قرار می‌گیرد نه عناوین مرتبط با جابجایی. اینکوترمز توسط اتاق بازرگانی بین‌المللی International Chamber Of Commerce تهیه و تدوین شده‌ است.

اینکوترمز 2010

مراحل یک مبادله بازرگانی بین المللی به شرح زیر است:

  • کالا از کشور مبدا به مرز و گمرک مبدا حمل می شود.
  • حمل و نقل بین المللی انجام می شود و کالا به مرز و گمرک مقصد می رسد.
  • کالا ترخیص می شود در حین ترخیص کالا بازرسی، بیمه انجام می شود و تا انبار خریدار در داخل کشور حمل می شود.

اینکوترمز چگونگی تقسیم هزینه ها، تعهدات قرارداد و ریسک معامله بین خریدار و فروشنده را روشن می نماید و در واقع با راه حل های از پیش اندیشیده شده رابطه بین خریدار و فروشنده را استاندارد می کند. آموزش اینکوترمز موضوع بسیار مهمی است که در ادامه می توانید آن را در قالب یک فایل صوتی دانلود کنید.

بی اطلاعی طرفین معامله از روش های تجاری کشورها اغلب باعث اختلاف و اتلاف وقت و پول می گردید ، اینکوترمز تدوین شده تا اهداف زیر را برآورده سازد:

  • قواعد تفسیر روابط تجاری
  • مشخص کردن مسئولیت طرفین معامله
  • ایجاد رویه و ضوابط معین در مبادلات بین المللی
  • کاهش اختلاف بین طرفین معامله
  • تسهیل انجام مبادلات بین المللی

قواعد اینکوترمز ۲۰۱۰ به چه اموری مربوط نمی شود؟

  • اینکوترمز تفسیر قوانین تحویل کالا نیست
  • اینکوترمز تعهدات طرفین در اعتبارات اسنادی و حفاظت و نگهداری از کالا را بر عهده ندارد
  • اینکوترمز تفسیری برای وقایع پیش بینی نشده همانند معافیت ها در اجرای تعهدات ندارد
  • اینکوترمز به انتقال مالکیت نمی پردازد
  • اینکوترمز وارد امور قضایی و حل و فصل اختلافات نمی شود.
اطلاعیه

اینکوترمز صرفا تعهدات هر طرف را مشخص می کند و تبعات عدم انجام تعهدات را بیان نمی کند.

دانلود آموزش قواعد مربوط به اینکوترمز ۲۰۱۰

جهت اطلاع از آخرین قوانین مربوط به اینکوترمز ۲۰۱۰ می توانید فایل صوتی آموزشی زیر را دانلود نمایید. این فایل به مدت ۶۰ دقیقه و به استادی مهندس نظام پرور مشاور صادراتی آراد برندینگ تدریس شده است.

[restrict paid=true]

[/restrict]

آشنایی با بحث اینکوترمز و قواعد آن

, , ,

در این قسمت از فایل آموزشی و فایل های بعدی میخواهیم در مورد بحث اینکوترمز صحبت کنیم. هدف ما در این آموزش این است که شما به صورت تخصصی با بحث اینکوترمز و قواعدش آشنا بشید و بدونید در قراردادها چه تعهداتی مشمول شما خواهد شد.

تعریف FCO:

در عنوان FCO یا Free carrier با قید محل، یعنی شما وقتی میخواین بنویسین FCO یا تحویل کالا در محل مقرر به حمل کننده.

incoterms

ما در این مرحله به بررسی ترم FCO می پردازیم. در تعهدات ده گانه ای که ما در مورد بحث ترم ها می خواهیم بررسی کنیم.

تعهد اول: تعهد کلی بین خریدار و فروشنده

تعهد اول تعهد کلی فروشنده یعنی به عنوان تهیه کالا مطابق قرارداد هستش، یعنی مطابق قرارداد چیزی که تعهد کرده رو تامین کننده و از طرفی این تعهد در حوزه خریدار پرداخت قیمت هست، یعنی در واقع باید طبق چیزی که در قرارداد مشخص شده باید پرداختش رو انجام بده. مثلا اگر گفتین ده درصد، بیست درصد، سی درصد، چک، مدت دار، اعتباری، L/C ،Defer Payment، بانک گارانتی یا هرچیز دیگه ای که تعریف کردین طبق اون قرارداد پرداخت بشه.

این تعهداتی هست که طرفین بهم دارن و عملا ربطی به اینکوترمز شما نداره، ربطی به نوع ترمی که شما دارین تحویل میدین نداره، اما جز تعهدات طرفین مشمولش هست و طرفین باید به اون توجه داشته باشن.

تعهد دوم: تعهدات فروشنده در حوزه اجازه نامه ها و مجوزها

در تعهد دوم ما میگیم که مجوزها، اجازه نامه ها، گواهی های ایمنی و سایر تشریفات در حوزه تعهدات فروشنده است. 1فروشنده باید به مسئولیت و هزینه خود  هرگونه مجوز یا دیگر اجازه نامه های رسمی برای صدور کالا رو اخذ کنه. در صورت اقتضا کلیه تشریفات گمرکی لازم جهت صدور رو انجام بده.

پس در FCO کارهای گمرکی یا کارهای Free carrier با شماست. پس شما نباید بگین کارهای گمرکی با مشتریه. در اکسفور کارهای گمرکیه صدور با مشتریه. مثلا شما میخواین کالا رو از ایران صادر کنید، قاعدتا باید کالا رو در گمرک ایران ترخیص کنید و بعد به مشتری تحویل بدیم.

اطلاعیه

معمولا FCO برای حمل های زمینی و هوایی استفاده میشه و برای حمل و نقل دریایی استفاده نمیشه

 

تعهد سوم: تعهدات خریدار در حوزه اجازه نامه ها و مجوزها

تعهد سوم، تعهدات خریدار در حوزه اجازه نامه ها و مجوزها به مسئولیت و هزینه خود هرگونه مجوز یا دیگر اجازه نامه رسمی برای ورود کالا رو اخذ کنه. یعنی این شخص داره کالا رو از شما میخره، کالا در گمرک مقصد برای مقصد در هندوستان میخره، باید یه سری مجوزهایی داشته باشه، اون هارو به مسئولیت و هزینه خودش باید تامین کنه، کلیه تشریفات جهت ورود و ترانزیت رو هم باید خودش انجام بده.

ما وقتی داریم یک کالا رو در یک محل مشخص تحویل میدیم امور گمرکی صادراتیش رو در صورت نیاز انجام میدیم. در صورتی که غیر از این باشه ما امور گمرکی رو انجام نمیدیم، مثلا ما در یه محلی کالا رو تحویل میگیریم که مشمول گمرک نمیشه.

اما اساسا وقتی میخواد اینجوری تحویل بگیره میگه: FCO فرودگاه امام، FCO راه آهن سرخس، FCO مرز دوقارون … یعنی شما میگی در یک محل خروجی دارم این کالا رو بهت تحویل میدم و کارهای گمرکی رو هم انجام میدم.

1